nr. 1Maart 2018

Beste van de show bij de NNGC 2018 was deze hemelsblauwe pop van  Cumar Bahar. Hij deed het niet alleen met deze vogel uitstekend maar ook in de overige klassen stond hij vooraan. Andere winnaars bij de beginners waren Jan-Otto Kleine (voor de rui) en Marc ter Horst (in- en na de rui).

Dit jonge rayon van de Noord Nederlandse Grasparkieten Club heeft weer een prima prestatie geleverd door deze open show te organiseren. Kwekers van diverse bonden krijgen hier de kans om hun vogels te vergelijken in een ontspannen atmosfeer. Voor beginners zijn er geen drempels en de vogels worden tijdens de keuring besproken door de keurmeester. Zaken die betrekking hebben op het inzenden op een show kunnen ter plekken onder de aandacht worden gebracht. Dit kan zijn van het inzenden in schone kooien en het belang van hygiene tot bepaalde trends, zoals staartloze vogels, die een zekere risicograad hebben. Op de zaterdagmiddag in maart 2018 werd dan ook besloten om de baby’s/jonge vogels  die beide primaire staartpennen missen uit te selecteren. Deze vogels zijn apart gezet op de stelling en geplaatst van 1 t/m 7 en werden niet voorzien van een predicaat. Zo was er een onderling vergelijk mogelijk en konden deze vogels ook op hun positieve- en minder positieve kwaliteiten  besproken worden.  Deze staartloze vogels deden natuurlijk niet mee voor de prijzen want in principe horen deze niet thuis op een show. Het voordeel is dat frustratie bij de inzender voorkomen kan worden en dat het een signaal is om de volgende keer hier rekening mee te houden bij het thuis selecteren welke vogels mee kunnen naar de show. De organisatoren Gert Dekker, Marco Sijbom en Anton de Vent hadden er natuurlijk wel een klus bij om alle verschuivingen ook goed door te voeren. Voor de inzenders van belang om de indeling “voor de rui” en “in-en na de rui” vooraf goed te bekijken. De leeftijd van de vogel is geen criterium, het gaat er om dat een baby voor de rui  compleet is, ook een kleine beschadiging aan he tverenpak is reden om de vogel door te schuiven naar in de rui.

Een lichtgroene baby, iets aan de donkere kant voor deze variëteit,  was de beste vogel voor de rui bij de beginners.  Inzender was Jan-Otto Kleine (foto midden naast Gert Dekker). Deze vogel maakte als baby al indruk wat betreft het formaat, rustig en stijlvol en een mooie scherpe tekening met een goede ondulatie tekening en geen opalinisering in de bevedering. Door het grote lichaam lijkt de kop optisch wat uit verhouding maar na de jeugd rui komt dit wel weer in balans is de verwachting.       

Marc ter Horst (foto midden) deed het bij de beginners ook prima met een mooie compacte lutino man, waarvan de vleugelboog mooi overdekt werd door de borstbevedering van de brede ronde borst. Daarbij een mooi diep masker. de kleur egaliteit is wat moeilijker te beoordelen op deze leeftijd waarbij de vogel nog midden in de rui is. 

In de klasse overigen deed Cumar Bahar het super met een hemelsblauwe pop en een hemelsblauwe cinnamon, vogels met een goede ooglijn in combinatie met een prima achtervulling en een brede nek, zonder dat de vogel hier de bevedering voor hoeft te gooien. De normale vogel maakte een sterke en vitale indruk, de cinnamon die tegen de rui aan zit had het wat moeilijk en zette zich ook minder krachtig af op de stok.

Eerst geplaatste vogel in de sectie van de ‘probleem vogels’ was een stijlvolle grijze man, tweede een grijgroene opaline pop met een mooie ronde kop, wat kort van lichaam en de presentatie zat in de kop maar niet in het lichaam, bij de grijze man was dit net anders om. Een lichtgroene vogel met te lange vleugelpennen had ontegenzeggelijk kwaliteiten maar miste niet alleen de staartpennen ook de secundaire pennen waren beschadigd en stonden naar buiten. De houding van deze vogel was mede hierdoor niet correct en liet tekenen zien van een druipstaart. 

Een selectie van een aantal vogels die het net niet haalden maar goed mee deden in de competitie, de hemelsblauwe pop (foto links) had bij enkele leden de voorkeur boven de lutino van Marc ter Horst. In de verschillende klassen kregen drie inzenders de kans om hun eerste, tweede of derde voorkeur vogel aan te wijzen. Op die manier is de keuring een interactief gebeuren zonder dat de inzenders invloed kunnen uitoefenen op de uiteindelijke plaatsing door de keurmeester.

Met dank aan de organisatie van de NNGC voor de uitnodiging, ik zou zeggen doorgaan met deze formule.