nr. 4 Augustus 2019

Op donderdagmorgen 29 augustus werd er een bezoek gebracht aan Hans Geutjes, lid van de Gelderse Grasparkieten Club. Draadkooien die Joos Reijnders tijdelijk mocht gebruiken i.v.m. zijn verhuizing en het bouwen van een nieuw hok werden deze dag terug gebracht naar Hans. Een mooie gelegenheid voor een korte Ten Huize van… voor het blad Budgie. Voor de website een foto-impressie en enkele commentaren bij de foto’s. Na het afleveren van de kooien werd ook nog een bezoek gebracht aan Rob Alofs, hier zijn verder geen foto’s gemaakt maar zagen wij wel meerdere zeer aantrekkelijke vogels, waarbij duidelijk te zien is dat Rob heel gericht werkt aan zijn vogels en dit graag deelt.

Draadkooien die Hans over heeft genomen van Rob Alofs, Jos was er mooi mee gered. De kooien hebben een positieve invloed op het broedgedrag omdat het de vogels stimuleert en enigszins in de buurt komt van de koloniebroed. Echter is het wel een nadeel dat zaad en veren zich makkelijk verspreiden. In Engeland heb ik gezien dat er onder de kooien een schuine opvangbak gemonteerd was, daarmee was dit probleem deels te ondervangen.

Hans is zijn broedruimte aan het renoveren en met de nieuwe broedkooien ziet het er straks weer “spik en span” uit. Dit met de gezellige uitstraling van een vogelhok met allerlei vogelattributen. Dus geen kil en klinisch hok. 

Een groene Easly clearbody, o.a. te herkennen aan de grijze wangvlek en de opgebleekte lichaamskleur. Hans heeft de ambitie om deze kleurslag op niveau te brengen en de wat silky-achtige bevedering te verbeteren.

De ino’s hebben als achtergrond Harry Aardema, de beste lutino van Hans was jammer genoeg recentelijk overleden. Deze vogel had een warme gele kleur zoals ook de lutino op de foto bovenaan het verslag.

 Er zijn o.a. vogels in het bestand van Wim Wolfs, Rob Alofs, Florian Bock via Jac Cornelissen. Gestart is Hans in 1983 met de eerste Engelse grasparkieten.

Er waren tussen de diverse kleurslagen ook enkele dominant bonte vogels aanwezig, deze hemelsblauwe Australisch bonte cinnamon man  liet zich goed zien in de tentoonstellingskooi. De tekening op de vleugels is bijna weg terwijl het bontpatroon verder niet overmatig is, geeft maar eens weer aan hoe gevarieerd het bontpatroon kan zijn. Het missen van spots in deze variëteit door de bontvorming komt momenteel wel minder voor dan pakweg twintig jaar geleden.

 Veerborstel bij deze grijsgroen man, spontaan ontstaan tijdens het vastpakken van de vogel om hem in de tentoonstellingskooi te zetten.