nr.5 Oktober 2019

Op dinsdagavond 8 oktober 2019 was er weer de maandelijkse contactbijeenkomst van de Gelderse Grasparkieten Club in het clubgebouw van de vogelvereniging “De Edel-zanger”, sportpark de Hazenberg te Brummen. In deze onderlinge competitie worden niet altijd keurmeesters uitgenodigd, maar beoordelen de leden ook zelf de vogels. Persoonlijk ben ik daar geen voorstander van. Wel van het beoordelen door de leden van de vogels, maar niet tijdens een competitie. Buiten de competitie om kan dit erg leerzaam zijn en geeft het ook meer inzicht hoe vogels variëren in hun presentatie en kan het zorgen voor soms iets meer respect en waardering voor de niet altijd eenvoudige taak van de keurmeester. Om partijdigheid te voorkomen neem ik niet deel aan de beoordelingen maar breng wel vogels mee omdat de onderlinge competitie een mooi initiatief is van het bestuur. Een geelmasker hemelsblauwe man van ons werd eigenlijk zonder discussie eerste geplaatst, waarschijnlijk omdat hij compleet en in een goede conditie was. De houding van deze vogel was echter volledig onnatuurlijk, hij lag bijna horizontaal op de stok. Geen anatomisch probleem maar een duidelijke situationele gedragscomponent was hier in het spel. Een lichtgroene Australisch bonte vogel uit ons team kreeg wel een (terechte) kritische beoordeling op de niet juiste houding. Hier echter ook geen anatomisch probleem maar een vogel in topconditie die te zwaar is geworden en hierdoor naar voren komt. Bij de eerst geplaatste was de houding onderbelicht en bij de bonte onder het vergrootglas beoordeeld. Ik wil er maar mee zeggen, dat er evenredigheid gewenst is om een afgewogen oordeel te kunnen vellen. Doe je dat niet dan krijg je het Toon Hermans effect ” en het vlekje werd steeds groter”. Daarbij is het ook noodzakelijk om de vogel te laten draaien en van de stok te laten verspringen, zodat je de vogel in meerdere posities kunt beoordelen (en conditiefouten kunt zien). Het is dus geen statische beoordeling, waarbij het natuurlijk wel prettig is als de vogels rustig op de stok zit. Op de tweede plaats stond onze donkergroene. die op het missen van een spot na, een goede conditie had. Hoe de conditie te beoordelen is ook lastig, het criterium is volgens het convocaat  “compleet zijn wat betreft slag- en staartpennen” en conditioneren is niet nodig. De bonte en de geelmasker kobalt op de vierde rij foto’s vielen net buiten de top tien. Er is een limiet van vier vogels, de punten van de 10 geplaatste vogels doen mee in het totaal klassement. Zoals elke jaar is het spannend en zit het dicht bij elkaar.